•·.·´¯`·.·• "เกาหลีที่รัก": เที่ยวเกาหลีอย่างคนมีสไตล์ •·.·´¯`·.·•

 

สวัสดีตอนค่ำ พวกเอ็กซ์ทีนงี่เง่า

 

เอ๊ยไม่ใช่! สวัสดีตอนค่ำจ้ะ ชาวเอ็กซ์ทีนที่รักทุกๆ คน

 

วันนี้ผมอัพเอ็นทรี่ตอนเช้า ปรากฏว่ามันหายไป ก็เลยต้องมาเขียนใหม่นี่ ที่หัวหิน

 

เนื่องในโอกาสวันโกหก วันนี้จะมาแฉความฝันของตัวเอง...

 

ตั้งแต่เกิด ผมเคยฝันเรื่องแปลกๆ ฝันร้าย และฝันถึงสิ่งที่น่าอับอายมานับไม่ถ้วน

 

 

 

แต่เพื่อความระทึกใจมากขึ้น จะมีฝันปลอมๆ ที่ผมแต่งขึ้นปะปนมาด้วยนะ

 

ผมเลือกฝันจริง และฝันปลอม รวม 10 ฝันมาให้เพื่อนๆ ทายกันว่า...

...ฝันไหนของจริง และฝันไหนของปลอม

 

เราจะเริ่มกันที่....

 ฝันที่ 1

"....หลายปีมาแล้ว คืนหนึ่ง ซึ่งไม่ต่างอะไรกับสามพันหกร้อยกว่าวันที่ผ่านมา ข้าพเจ้าฝันว่า ข้าพเจ้ากำลังนอนหลับ เมื่อตื่นขึ้นมา ก็พบว่าข้าพเจ้านอนอยู่บนพื้น ในห้องที่คล้ายห้องนอนของตัวเอง เพียงแต่ไม่มีเตียง ข้าพเจ้าลุกขึ้นนั่ง แล้วหันไปทางขวา หัวใจของข้าพเจ้าก็หล่นลงไปที่ตาตุ่มทันที (ถ้ามันหล่นได้น่ะนะ) เมื่อสายตาตรึงไปที่โคมระย้า ซึ่งทำจากอวัยวะมนุษย์! โอ้นักบุญปีเตอร์! ช่างน่ากลัวอะไรอย่างนี้ ข้าพเจ้าตื่นขึ้น แล้วก็จำอะไรไม่ได้อีกต่อไป..."

 

คิดว่าจริงไหมครับ อย่าเพิ่งตัดสินใจ ดูฝันต่อไปกันเถอะ

 

 ฝันที่ 2

"...ไม่นานมานี้ ข้าพเจ้าฝันเรื่องที่แปลกประหลาดอย่างยิ่ง ข้าพเจ้าหลุดเข้าไปในโลกวรรณคดี! ข้าพเจ้ากำลังยืนอยู่บนผิวน้ำของสระอโนดาต สัตว์หิมพานต์ทั้งหลายต่างก้มหัวให้ข้าพเจ้า ทั้งพญาสีหราช หงษ์ทอง ช้างฉัททันต์ ช่างมหัศจรรย์อะไรอย่างนี้ แล้วข้าพเจ้าก็หันไปเห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าพระองค์หนึ่ง ท่านช่างสง่างาม ข้าพเจ้าเกิดจิตเลื่อมใสขึ้น ทันใดนั้น กล่องทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ลงรักบรรจุข้าวกระยาเสวยก็ปรากฏขึ้นบนอุ้งมือข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจึงถวายข้าวกล่องนั้นแด่พระปัจเจกพุทธเจ้า แล้วหลังจากตื่นขึ้น วันนั้นข้าพเจ้าโชคดีทั้งวัน..."

 

ฝันนี้แปลกนัก ดูซิว่าฝันต่อไปจะยิ่งพิสดารกว่านี้หรือไม่

 

 ฝันที่ 3  

"...เมื่อปีพุทธศักราช 2548 ได้ ข้าพเจ้าฝันว่าข้าพเจ้ายืนอยู่บนทางเดินที่มีประตูทั้งสองด้าน ข้าพเจ้าเดินไปเรื่อยๆ อะไรไม่รู้มาดลใจให้ข้าพเจ้าเปิดประตูห้องๆ หนึ่ง ก็พบกับชายร่างเล็ก หัวโล้น แต่หน้าเหมือนเพื่อนของข้าพเจ้าคนหนึ่ง เขาสวมชุดสีดำมีลายเปลวเพลิงสีแดงและทอง ชายผู้นั้นพูดด้วยเสียงเยียบเย็นฟังไม่ออกราวเสียงงู แล้วหยิบไม้ยาวๆ ออกมา เมื่อเห็นดังนั้น ข้าพเจ้าก็ใส่เท้าสุนัขวิ่งหนีทันที แล้วจู่ๆ ข้าพเจ้าก็พบว่าตนเองอยู่บนอัฒจันทร์สูง ณ สนามกีฬาโครงโลหะ ซึ่งอยู่ข้างๆ อาคารที่ทำงานของคุณพ่อนี่เอง ผู้คนกำลังรอชมควิดดิชนัดชิงชนะเลิศ แต่แล้วผู้คุมวิญญาณก็โผล่ออกมา ดูดกลืนความสุขออกไปจากผู้คน..."

 

โอ้โฮ! ฝันนี้แปลกนัก ผมอดที่จะเล่าฝันต่อไปไม่ไหวแล้ว อ่านเถอะครับ~

 

ฝันที่ 4

"...ฝันนี้เกิดขึ้นไม่นานมานี่เอง เมื่อคืนที่ผ่านมา ข้าพเจ้าฝันว่าข้าพเจ้าถือปืนอยู่กระบอกหนึ่ง ข้าพเจ้าคิดจิตอกุศลอยากฆ่าพ่อขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ เมื่อพ่อเดินลงบันไดมา ท่านนุ่งผ้าเช็ดตัวสีน้ำเงินอ่อน ข้าพเจ้าชี้ปืนไปที่ท่าน แล้วยิงไปที่ท้องด้านซ้ายของท่านอย่างจัง! ทะลุผ้าเช็ดตัวเข้าไป เลือดสีแดงซึมออกมา พอพ่อของเราร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด มือกุมแผล สติของเราก็กลับคืนมา ก็รีบเข้าไปช่วย พ่อก็ตะโกนออกมาทำนองว่า 'ไอ้ลูกชั่ว! ลูกอกตัญญู!'   เราก็พูดออกมา'พ่อ ผมไม่ได้ทำ! พ่อไปโรงพยาบาลเถอะ'  'ไม่ต้อง! พ่อจะตายอยู่ตรงนี้'! พ่อผมตอบ แล้วเดินโคลงเคลงไปที่โซฟาก่อนจะล้มลง ข้าพเจ้านั่งข้างๆ ท่านขณะที่ท่านกำลังจะขาดใจตาย แล้วความฝันก็ดับวูบลง..."

 

เฮ้ย! ฝันบ้าอะไรเนี่ย ท่าทางผมจะโกหกแน่ๆ ฝันนี้ มาดูฝันสุดท้ายกัน

 

 ฝันที่ 5

"...ข้าพเจ้าฝันว่า ข้าพเจ้ากำลังวิ่งหนีกางเกงในสกปรกตัวหนึ่งของข้าพเจ้า ที่ลอยเข้าหาตัวข้าพเจ้าด้วยความเร็วที่เหนือกว่า ข้าพเจ้าพบว่าข้าพเจ้าตัวล่อนจ้อนไร้เสื้อแสงปิดกาย ผู้คนสองข้างทางหัวเราะข้าพเจ้ากันใหญ่ แล้วจู่ๆ ข้าพเจ้าก็ไปชนกับหญิงชาวต่างชาติคนหนึ่ง พอได้สติข้าพเจ้าก็ถูกหญิงคนนั้นกับสามีด่าว่าด้วยภาษาที่ไม่เข้าใจ แล้วก็มีแม่มดเข้ามาแทนที่ เธอสวมเสื้อคลุมสีดำ คาดรัดเกล้าสีทอง ผมสีน้ำเงินสละสลวย เธอยกไม้กายสิทธิ์ขึ้นและเสกผมให้มีหัวเป็นกบ ผมกระโดดหยองๆ ไปตามถนนสายนั้น ถูกหอยกาบงับก้นตลอดทาง..."

 

ฮ่าฮ่า! หลงเชื่อแล้วไหมล่ะ คิดว่าฉันมีฝัน 6 อันรึ โดนหลอกแล้วเด็กเอ๊ย! มีแค่ 5 ฝันต่างหาก!

 

คิดกันหรือยัง ฝันไหนเป็นเรื่องจริงเรื่องหลอก

 

เฉลย

 

ฝันที่ 1, 3, 4 เป็นเรื่องจริงครับ

 

แม้ว่าฝันที่ 4 จะน่ากลัวโค-ตะ-ระ มาก แต่ยังไงความฝันก็เป็นแค่ความฝัน คนเราก็ฝันแปลกๆ ได้กันทั้งนั้นแหละ เราว่าฝันสุดท้ายไม่มีอะไรน่ากลัว อนาคตรอเราอยู่ อย่าเก็บความฝันนั่นไปคิด ไปหาหมอดูดีกว่า

 

คิดยังไงกับความฝันของผมบ้าง อย่าลืมทิ้งท้าย....

 

อรุณสวัสดิ์....

 

(ราตรีสวัสดิ์ต่างหากวุ้ย!)

 

อ้อ! ผมเริ่มเขียนตอนบ่ายต่างหาก ไม่ใช่ตอนเช้า โดนหลอกอีกแล้วพวกคุณน่ะ