•·.·´¯`·.·• "เกาหลีที่รัก": เที่ยวเกาหลีอย่างคนมีสไตล์ •·.·´¯`·.·•

^ อู้ว! หกโมงตรงซะด้วย

 

สวัสดีครับทุกๆ คน วันนี้จะมาเขียนบันทึกประสบการณ์ในประเทศเกาหลีใต้ครับ

ซึ่งผมได้เลือกชื่อที่แสนนนนนนจะประทับใจอย่าง "เกาหลีที่รัก" มาเป็นตัวชูโรง

 

นอกจากบันทึกประจำวันแล้ว เจ้าของบล็อกจะเขียนสาระความรู้เกี่ยวกับประเทศเกาหลีใต้คั่นบ้างเป็นครั้งคราว แล้วแต่โอกาส เช่น

• แท็กซี่และเมโทรบัส
• ชีวิตสมรส
• กฏหมายแปลกๆ

 

ก่อนจะเข้าสู่ประเทศเกาหลีใต้จริงๆ เจ้าของบล็อกจะพาเพื่อนๆ ร่วมออกเดินทางจากสนามบินสุวรรณภูมิ ข้ามน่านน้ำกว้างใหญ่ สู่อาณาจักรโสม ด้วยเอ็นทรี่เรียกน้ำย่อย ก่อนที่เราจะไปผจญภัยกันจริงๆ ครับ

 

ในนี้เีราจะได้พบกับ...

1. เหตุการณ์ต่างๆ ระหว่างการเดินทาง คอยให้คุณจับตา
2. ภาพจำลองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่คุณไม่ควรพลาด! และ...
3. เรื่องที่จะทำให้คุณประหลาดใจในตอนท้าย!!!

 

เนื่องจากเอ็นทรี่นี้เริ่มเขียนเมื่อวันศุกร์ที่แล้ว... 

 

 

เพราะฉะนั้น เพื่อนๆ ครับ *-*

1. กรุณาอ่านให้จบ...

และ... 2. ช่วยคอมเม้นต์ด้วยนะคร้าบผม! ^^  

 

 

 จะรอช้าอยู่ใย...อ่านกันเลย!!!!!

 

 

12 ตุลาคม 2551, GMT+7 

 

21.00 น. หลังจัดการกับสัมภาระจำนวนมาก นั่งรถโดยสารเขียวเหลืองที่คุ้นเคยได้ 45 นาที ก็มาถึงสนามบินสุวรรณภูมิ ที่ยามค่ำคืนเห็นได้ตั้งแต่ไกล บริเวณด้านหน้าอาคารผู้โดยสารอาบไล้ด้วยแสงไฟสีน้ำเงิน พวกเราจัดการสัมภาระใส่รถเข็นแล้วเดินเข้าประตูหมุนไป

 

 

21.08 น. เมื่อมาถึงห้องเช็คอิน ก็พบปะกับผู้ร่วมเดินทาง บางคนกระเตงลูกๆ และภรรยามาด้วย ทุกคนต่างพูดคุยกันตามประสาคนมัชณิมวัย ข้าพเจ้าก็เขียนใบหนังสือเดินทางที่ยุ่งยากจำนวนหนึ่ง แถมการโต้เถียงเล็กๆ น้อยๆ เรื่องการสะกดชื่ออังกฤษ สุดท้ายก็ตกลงกันได้ พอเช็คอินและมอบสัมภาระเสร็จก็เดินผ่านประตูเข้าสู่จุดตรวจหนังสือเดินทาง

 

 

21.23 น. เมื่อมาถึงห้องใหม่ สายตาจับจ้องไปที่ป้ายอิเล็กทรอนิกส์รูปแผนที่โลกขนาดใหญ่ หลังจากนั้นก็เข้าแถวตามระเบียบ พอถึงเคาน์เตอร์ที่มีเจ้าหน้าที่ชายท่าทางเป็นงานเป็นการ ก็ก้าวเท้าไปยืนบนจุดที่เขากำหนด แล้วยื่นทั้งหมดที่อยู่ในมือให้เขาไป หลังจากนั้นก็ถ่ายรูป แล้วเดินผ่านเข้าไป

 

21.40 น. ข้าพเจ้าไม่อยากจะเชื่อ ที่อยู่ตรงหน้า (คนที่เคยไปนอกมาแล้วหลัง ก.ย. 49 คงรู้ดี) ก็คือรูปปั้นพิธีกวนเกษียรสมุทร์ในตำนาน!!! (ไม่ใช่ซะหน่อย) ครั้งแรกที่มาที่นี่ ตอนไปเชียงใหม่ ไม่เห็นรูปปั้นนี้ ก็คิดได้ว่าคงจะอยู่โซนระหว่างประเทศ เอาไว้อวดพวกฝรั่งมังค่า เมื่อได้เห็นกับตาแล้ว ไม่รอช้า ตัวเองก็เดินเข้าไปสำรวจ และเก็บภาพตามระเบียบ

 

 พิธีกวนเกษียรสมุทร ฝ่ายเทพ

 

 พิธีกวนเกษียรสมุทร ฝ่ายอสูร

 

หอยสังข์ในมุมสวย หนึ่งในภาพโปรดของเรา ^^

 

21.40 น. หลังจากจัดการถ่ายภาพทุกด้านทุกมุมเสร็จ ก็ปาไป 20 นาทีแล้ว ให้ตาย! ก็เดินตามผู้ปกครองเข้าสู่โซนร้านค้าและร้านอาหาร เผอิญแม่เราเกิดหิวขึ้นมา ทนไม่ไหวก็แวะกินอาหารที่แพงแสนแพง กินได้แค่ข้าวราดแกงเขียวหวานกับน้ำเปล่าหนึ่งขวดก็ปาไป 200 กว่าบาทแล้ว!! (บอกไปแล้วให้กินมาจากบ้านไม่เชื่อ)

หลังจากรอแม่กินข้าวเสร็จ ก็หยุดดูตารางเวลา ระหว่างรอคุณพ่อแลกเงินวอน ซึ่งควรแลกนานแล้ว แต่แม่สิ เซ้าซี้ให้พ่อมาแลกที่นี่ ก็เลยหงุดหงิดกัน ดูแล้วเราจะขึ้นเครื่องของสายการบิน Asiana Airline ซึ่งใช้เครื่องบินร่วมกับการบินไทย เที่ยวบิน OZ 742

 

 

เราจะไปลงที่อินชอนหรือนี่ อินชอนที่ไหนหว่า

(เราจะได้รู้ในภายหลัง ในที่นี้ขอแกล้งโง่ไปก่อน )

 

โอ้ กรี๊ด! เงินดอลลอร์ของแท้!!!!

บุญตานักที่ได้เห็นของจริง

 

22.12 น. หลังจากแลกเงินเสร็จแล้ว ก็เข้าสู่โซนขายสินค้าปลอดภาษี ซึ่งก็มีตั้งแต่กระเป๋าหรู เครื่องสำอาง ไปจนถึงสุราเมรัยชั้นดีนำเข้าจากแดนไกลโพ้น บางคนถึงจะรู้ว่าการฟุ่มเฟื่อยนั้นไม่ดี ก็ทนความเย้ายวนที่มีต่อความแวววาวของอัญมณี แสงสะท้อนจากกระเป๋าหนังขัดมันวาบวับ และสีสันที่น่าหลงใหลของน้ำเมา ก้าวเท้าอาดๆ เข้าไปดูและจับต้อง

 

 

เหล้ายินสีฟ้า เป็นยินที่สวยที่สุดเท่าที่เราเคยเห็นมา

นำเข้าจากบอมเบย์เชียวนะ!

 

22.26 น. หลังจากนั้นก็ลงบันไดเลื่อนเข้าสู่โซนตรวจของ น่าเสียดายที่ต้องเสียยาสีฟันคุณภาพดีไปเนื่องจากกฎงี่เง่าที่ห้ามพกของเหลวที่มีปริมาณมากกว่า 500 กรัมขึ้นเครื่อง ยกเว้นจะใส่กระเป๋าสัมภาระ (ก็พ่อบอกว่าใส่ได้นี่ ฮือๆ แล้วก็โทษว่าเป็นความผิดของเราอีก *******เอ๊ย!! )

วันหลังจะจำไว้ แล้วจะใส่ไว้ในกระเป๋าเดินทาง!!!

(แค้นยัยพนักงานผู้หญิงจริงๆ แม้ว่าจะเป็นความผิดของเราก็เถอะ )

 

22.40 น. หลังจากคิดแค้นผู้หญิงคนนั้นจนหนำใจแล้ว ก็นั่งรอขึ้นเครื่อง พลางหยิบพจนานุกรมภาษาเกาหลี กำหนดการนำเที่ยว สมุดส่วนตัว ฯลฯ ขึ้นมาอ่าน

22.55 น. พอเขาประกาศให้ขึ้นเครื่อง ก็เก็บทั้งหมดลงกระเป๋าอีกครั้ง หยิบเอกสารเดินทางออกมา ยื่นให้เจ้าหน้าที่ แล้วก้าวเข้าสู่ทางเชื่อม...

 

หรือจริงๆ แล้ว เรากำลังก้าวเข้าสู่...

 

จุดเปลี่ยนครั้งยิ่งใหญ่ของชีวิต!!! 

 

 

23.01 น. เมื่อถึงประตูเครื่องบิน ก็มีพนักงานต้อนรับคอยสวัสดีเราอยู่ตรงหน้า เราแสดงสีหน้าขอบคุณ แล้วเดินเข้าไป ผ่านพนักงานต้อนรับอีกจำนวนหนึ่ง เมื่อถึงที่นั่งแล้วก็รัดเข็มขัด

เครื่องบินลำนี้ทันสมัยมาก มีหน้าจอคอมพิวเตอร์ติดอยู่ตรงด้านหลังของที่นั่งตัวหน้าด้วย แต่ของผมกลับใช่ไม่ได้ (จะมีไปทำไมฟะ ) เลยดูอันที่ห้อยจากเพดานแทน

23.04 น. หยิบสมุดมาจดบันทึก หยิบแผ่นความปลอดภัยออกมาดู (วิธีรัดเสื้อชูชีพ ใส่เครื่องช่วยหายใจ ฯลฯ)

 

บรรยากาศภายในเครื่องบิน จะเห็นว่าสีสันแต่งต่างจากการบินไทยมาก

เครื่องนี้ใช้สีแดงกับน้ำตาลอ่อน

 

หลังจากที่ผู้โดยสารเก็บสัมภาระไว้บนตู้เหนือหัวเสร็จแล้ว ก็มีพนักงานออกมาสาธิตวิธีใส่เครื่องชูชีพต่างๆ และชี้ทางออกฉุกเฉินให้ทราบ หลังจากนั้นกัปตันก็ประกาศเวลาออก เวลาถึง สภาพอากาศ ฯลฯ แล้วเครื่องก็ค่อยๆ ไถลไปตามแท็กซี่เวย์... เข้าสู่รันเวย์....

 

 

และ 23.20 น.

ก็ขึ้นได้!!!

 

 

ตามที่ดูแผนที่บนหน้าจอ เครื่องบินจะบินไปทางชลบุรี บินข้ามภาคอีสาน ข้ามเวียดนาม ผ่านเกาะไหหนาน บินผ่านตอนเหนือของเกาะไต้หวัน ผ่านหมู่เกาะริวกิว ผ่านเกาะเชจู และเข้าสู่อินชอน

 

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด เครื่องจะถึงอินชอนใน 6 ชั่วโมง

 

23.30 น. กัปตันประกาศสถานการณ์ปลอดภัย และแนะนำให้ฟังเพลงเสียบหูฟัง ซึ่งมีสถานีเพลงให้เลือกตามใจชอบแก่ผู้โดยสาร ที่นั่งของเราปุ่มเลือกอยู่ตรงพนักพิงด้านขวา ก็ทดลองฟัง มีเพลงจีนด้วย เกาหลีด้วย เลือกไปเลือกมากสนุกมาก ช่อง 9 นี่เพลงเกาหลีแท้ ส่วนช่อง 8 เป็นเพลงสมัยใหม่

23.31 น. พนักงานแจกผ้าร้อนอุ่นๆ ให้เช็ดตัว

23.32 น. คืนผ้า

 

 

23.34 น. หลังจากเช็ดตัวเสร็จ จึงหันซ้ายขวาเพื่อดูผู้โดยสารคนอื่นๆ ก็มีเด็กจำนวนไม่น้อยทีเดียวที่ร่วมเดินทางไปโซลกับเรา และนี่คือเด็กที่อยู่ใกล้เราที่สุดที่เจ้าของบล็อกถ่ายมาได้

 

 

23.50 น. ในที่สุดอาหารค่ำบนเครื่องบินก็มาถึง มีอยู่ 2 เมนูให้เลือก คือข้าวราดหมูกับเนื้อ เจ้าของบล็อกเลือกข้าวราดเนื้อ แกะออกมาน่ากินเชียว ร้อนซะด้วย ข้าวอบชีส เนื้อและผัก เคียงด้วยสลัดผัก ประกอบด้วยผักกาด มะกอก แครอท และกะหล่ำปลี ของหวานก็มีขนมปังกลมกับเนยหอมๆ น้ำผลไม้ และขนมวุ้นกะทิใส่เม็ดแมงลัก

พระเจ้าจอร์จ! อาหารของสายการบินนี้น่ากินจริงๆ

 

ต่อไปนี้จะเป็นแผนภาพแสดงการรับประทานอาหารแบบคร่าวๆ เชิญชมจ้ะ

 

 

วันที่ 13 ตุลาคม 2551 GMT+7

 

00.03 น. ทานเสร็จ อิ่มแล้ว ^^

 

00.04 น. ผ่านลาวแล้ว ตอนนี้เครื่องกำลังมุ่งหน้าเข้าสู่ประเทศเวียดนาม คู่แข่งด้านเศรษฐกิจอันดับต้นๆ ของไทย เครื่องจะบินผ่านดานังและเข้าสู่ทะเลจีนใต้

 

00.10 น. ผ่านเมืองดานังแล้ว ระหว่างนี้คุณพ่ออ่านหนังสือพิมพ์

 

00.22 น. ไฟเครื่องบินหรี่ลง เพื่อนำพลังงานไปใช้ในการเลี้ยวโค้ง

 

00.23 น. ออกทะเลแล้ว! เย้!!!!

 

 

 

*ต่อไปนี้จะได้อ่านสิ่งที่น่าสนใจมากๆ

อาจมีการพรรณณาเป็นร้อยแก้ว ร้อยกรอง ร้อยกีบ อะไรก็แล้วแต่

โปรดติดตาม...  

 

13 ตุลาคม 2551 GMT+8

 

01.50 น. ถึงเวลาพักผ่อนสำหรับผู้โดยสาร เพราะต่อไปการเดินทางจะน่าเบื่อมาก 5 ชั่วโมงที่ไม่ได้ทำอะไรนอกจากนอน แน่นอน เจ้าของบล็อกไม่ต้องการนอนหลับ (เพราะนอนไม่ลง =-=!)

ใครจะเสียเวลานอนไปเปล่าๆ ในเมื่อเวลานี้ล่ะ เป็นเวลาของการจับผิดผู้โดยสารท่านอื่น เหอะๆๆ  

อย่างเด็กคนนี้...!

 

 

เด็กคนนี้กำลังเพลินอยู่กับอะไรสักอย่างคล้ายๆ หุ่นเลโก้

ดีที่เครื่องบินลำนี้มีปุ่มเปิดไฟเหนือศีรษะ ไม่งั้นสายตาเสียแน่

 

02.00 น. นอกหน้าต่างหนาวมาก คอมพิวเตอร์บอกว่า 21 องศาฟาเรนไฮน์ (-6 องศาเซลเซียส) แล้วเจ้าของบล็อกก็ได้เห็นผองมิตรที่รอคอย

ดาวดวงหนึ่งเปล่งประกาศเจิดจ้า...

 

"ไม่รู้ว่าจะมีใครบนเครื่องบินลำนี้สังเกตเห็นดาวดวงเดียวกับเราบ้าง เมื่อมองจากท้องฟ้า กลุ่มดาวนี้ดูเหมือนจะอยู่สูงทีเดียว ช่างแตกต่างจากที่มองจากพื้นพิภพเบื้องล่าง

"สงสัยนักว่าดาวที่อยู่เบื้องหน้านี้ประทับอยู่ที่กลุ่มดาวใดในสากลจักรวาล แต่เท่าที่เห็นดาวจางๆ ที่เคียงข้างแล้ว กลุ่มดาวที่เห็นอยู่เบื้องหน้านี้น่าจะเป็นกลุ่มดาวสิงโต เพราะเห็นดาวเรียงเป็นรูปเคียวอยู่เหนือดาวดวงนั้น และเห็นรูปสามเหลี่ยงอยู่ทางตะวันตก

"ดาวดวงนี้หรือ คือดาวที่มีชื่อเรียกว่า 'ดาวหัวใจสิงห์' "

 

 

"โอ มิตรสหายที่อยู่ห่างถึง 77 ปีแสงเอ๋ย เจ้าช่างมีนามที่ไพเราะเหลือเกิน นามของเจ้าสามารถสะกดทวยเทพ รัศมีของเจ้าสามารถแทงทะลุหัวใจสาวพรรมจรรย์ได้

"ช่างเป็นเกียรติยิ่งนักที่ได้เจ้าเป็นเพื่อนเคียงข้างการเดินทางข้ามรัตติกาลครั้งนี้"

 

02.49 น. เหนือทะเลจีนใต้ เรากำลังเคลื่อนผ่านด้านเหนือของเกาะไต้หวัน ผ่านหมู่เมฆในตำนานที่ไม่เคยปรากฏในวรรณคดีใดๆ ของมนุษย์ แล้วสิงโตก็หายไป ดาวอีกดวงกลับปรากฏกายขึ้น คราวนี้น่าจะเป็นดาวโจร เพราะมีสามเหลี่ยมเล็กๆ ที่มีดาวสว่างดวงนั้นเป็นสมาชิก

03.06 น. เข้าสู่เกาะไต้หวัน ผ่านเมืองผิงตุง ไถนาน เห็นแสงระยิบระยับจากเขตเมืองรำไร

03.10 น. เข้าสู่เมืองจยาอี้ ผ่านเมืองไถจง ฮวาเหลียน และซินจู๋

 

03.11 น. ....

 

....และเราก็ได้เห็นไทเปเป็นครั้งแรก ถึงแม้จะเป็นยามค่ำคืน แต่ภาพเมืองใหญ่ที่เจิดจรัสด้วยแสงไฟ กลับประทับอยู่ในใจของผู้มองอย่างไม่รู้ตัว เป็นความรู้สึกที่ไม่อาจกำจัดอกไปได้ มีเพียงการสร้างภาพจำลองแล้วเอามาให้ทุกคนได้ดูเท่านั้น ที่พอจะบรรเทาความกระหายอันวิปริตผิดปกตินี้ได้ (มากไปๆ)

 

 

 

ในขณะเดียวกัน ละอองน้ำนอกหน้าต่างก็เริ่มจับตัวเป็นแผ่นบางๆ ของน้ำแข็ง มีเม็ดลูกเห็บกระทบใส่นานถึง 10 นาที แล้วน้ำก็จับตัวเป็นเกล็ดน้ำแข็ง เป็นภาพที่น่าประทับใจมาก

 

03.25 น. เครื่องบินออกจากไต้หวันเรียบร้อย เมื่อกลับไปดูท้องฟ้าอีกครั้ง คราวนี้เห็นกลุ่มดาวม้าบิน ค้างคาวกับนางล่ามโซ่ พวกนี้เป็นกลุ่มดาวฤดูใบไม้ร่วงนะ จำไว้

จริงๆ แล้วเห็นกลุ่มดาวปลาทางใต้ด้วย แต่ยัดลงไม่ได้

 

 

03.52 น. กลุ่มดาวฤดูใบไม้ร่วงหายไปแล้ว! ตอนนี้กำลังดูกลุ่มดาวสารถี กับบางส่วนของกลุ่มดาววัว แต่ไม่เห็นกลุ่มดาวนายพราน เพราะหน้าต่างกว้างไม่พอ ==!

 

 

หลังจากนั้นสถานการณ์ก็น่าเบื่อ เจ้าของบล็อกก็ผล็อยหลับไป...

 

 

 13 ตุลาคม 2551, GMT+9 

 

05.25 น. กริ๊งงงงงงงง! นาฬิกาชีวภาพปลุกเจ้าของบล็อกขึ้น แล้วก็พบว่าตัวเองกำลังเข้าสู่น่านฟ้าของประเทศเกาหลีใต้แล้ว! เครื่องกำลังจะผ่านเกาะเชจูในอีก 5 นาที ตอนนี้เริ่มเห็นแสงทองจับขอบฟ้าแล้ว ส่วนดาวก็ค่อยๆ จางหายไป

05.30 น. ผ่านเกาะเชจู ตอนนี้เริ่มเห็นแสงไฟจากเรือของชาวประมงเบื้องล่าง เหมือนเมืองไทยเลย ที่เกาหลีนี่ก็มีเรือประมงเหมือนกันนะนี่ ไฟประมงสวยจังเนอะ

 

เรือประมงกับแสงทองรำไร มีก้อนเมฆลอยต่ำ เป็นภาพที่งดงามมาก

 

05.36 น. ไม่นานนัก ขอบฟ้าก็กลายเป็นสีทองดุจมะม่วงสุก นกใหญ่น้อยเริ่มโผบิน แสงนั้นจับเกล็ดน้ำแข็งจนเห็นรูปร่างที่แน่นอนแล้ว ไม่ขมุกขมัวเหมือนสักชั่วโมงก่อน

 

 

ในที่สุด ชั้นก็เข้าสู่คาบสมุทรเกาหลีแล้ว!!  

แสดงว่าที่เกาหลีใต้นี่ต้องหนาวมากแน่ๆ ใส่ 7 ชั้นแล้วจะอุ่นพอไหมนะ

 

05.40 น. เครื่องบินเลียบไปตามชายฝั่งตะวันตกของประเทศเกาหลีใต้ ผ่านมกโพ กวางจู กันซุน และแดจอน

 ป้ายหน้าก็คือ "อินชอน"!

 

06.07 น. เริ่มเห็นทิวทัศน์เขียวขจีเบื้องล่าง มีทั้งหมู่บ้าน ป่าไม้ ไร่นา และพุ่มไม้เป็นหย่อมๆ เป็นชนบทที่สวยมาก โดยเฉพาะป่าไม้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดง โอ๊ย! นี่เราจะได้สัมผัสฤดูใบไม้ร่วงของจริงแล้ว!!!

 

06.17 น. บินผ่านสถานที่อะไรซักอย่าง มีลักษณะเป็นพื้นที่กว้างขวางรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า น่าจะเป็นท่าเรือ

 

 

06.20 น. กรี๊ด! เครื่องบินกำลังจะลงแล้ว!! ตื่นเต้นๆ 

 

06.25 น. กรี๊ดดดดดดด!

06.26 น. กรี๊ดดดดดดดดด!

06.27 น. กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!

 

06.28 น. กรี๊ด! ล้อสัมผัสพื้นแล้ว กรี๊ดดดดดดด!

06.29 น. เครื่องตกแล้ว!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!

 

 

06.30 น. เครื่องบินของสายการบินเอเชียน่า แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ OZ 742 ถึงสนามบินนานาชาติอินชอน โดยสวัสดิภาพ

 

 

 

ปิ๊กบ้านเฮาแว้วววววววว!

 

ในที่สุด ผมก็มาถึงประเทศเกาหลีใต้อย่างที่หวังไว้!

 

 

 

เป็นยังไงบ้าง อ่านสนุกหรือเปล่า

ในที่สุดเจ้าของบล็อกก็ได้ไปเปิดหูเปิดตา ณ ต่างประเทศกับเขาบ้าง ตอนที่รู้จะได้ไปนั้นตื่นเต้นสุดๆ เลย แต่เจ้าของบล็อกไม่ได้ไปเล่นๆ หรอกนะ ตา่มพ่อแม่ไปทำธุระน่ะ

 

เอ็นทรี่นี้อาจจะธรรมดาไปนิด เพราะยังไม่ได้เริ่มผจญภัยกันจริงๆ แต่การเริ่มต้น เป็นสิ่งที่สำคัญสำหรับการผจญภัยที่จะตามมา ดังนั้น เอ็นทรี่ต่อๆ ไปผมจะเขียนให้น่าติดตามกว่านี้นะครับ ^^

 

Sneak Peak!!

คราวหน้าเราจะ... 

1. มาทำความรู้จักกับ "ศูนย์ละลายทรัพย์เงินวอน"
2. ไขปริศนาทะเลตงไห่
3. ดูสะพานที่ยาวเป็นอันดับ 5 ของโลก
4. ดูเรือกสวนไร่นาแบบฉบับเกาหลี!!

 

*-* เพื่อนๆ ครับ ดังนั้น...

1. กรุณาติดตามเอ็นทรี่ต่อไป...

และ... 2. อย่าลืมเม้นต์ก่อนไปนะครับ ขอบคุณครับ! ^^