ฉันเป็นสมาชิกเอ็กซ์ทีนคนหนึ่ง ฉันเข้าร่วมกิจกรรม June Write

...แต่เพราะเหตุใดฉันจึงไม่สามารถเขียนได้ครบ 30 วัน

 

1. ขณะนี้ ฉันเป็นนักเรียนอยู่ ห้าวันในสัปดาห์ ฉันต้องได้รับการศึกษาจากคุณครูในโรงเรียนของฉัน ฉันต้องใช้เวลา 1 ใน 3 ของวันไปกับการเรียน ทำให้เวลาในการเขียนบล็อกของฉันหายไปเสียครึ่งหนึ่งจากช่วงปิดเทอม

 

2. เมื่อกลับจากโรงเรียน ฉันยังมีการบ้านรออยู่เป็นกองเท่าเขาสิเนรุ ฉันจำเป็นต้องทำการบ้านเหล่านั้นให้เสร็จ นอกนั้นยังไม่พอ ฉันต้องเขียนบทพูดต่างๆ เพราะบางครั้งฉันก็ได้รับงานให้ออกไปพูดในที่สาธารณะ

 

3. ปีการศึกษาใหม่นี้ ที่โรงเรียนของฉันเลิกช้ากว่าเดิม 50 นาที ฉันจึงต้องกลับบ้านช้าลง แค่นั้นยังไม่พอ บางครั้งรถก็ติด แล้วก็ต้องไปรับใครต่อใคร กว่าจะกลับถึงบ้านก็ห้าโมงเย็นไปเสียแล้ว เมื่อกลับถึงบ้านก็ต้องทำการบ้านตามหน้าที่ของนักเรียน

 

4. หลังจากร่ำเรียนมาห้าวัน เหมือนปัจเจกชนทั่วไป ฉันรู้สึกเหนื่อยจนแทบจะคิดทำอะไรไม่ไหว ฉันต้องการพักผ่อนอย่างเต็มอิ่ม แต่เสาร์-อาทิตย์ฉันก็ยังมีการบ้านระหว่างสัปดาห์ให้ทำ เท่าไรน่ะหรือ พอถมสระอโนดาตได้กระมัง

 

5. เวลาฉันใช้อินเทอร์เน็ต ฉันไม่ได้ใช้เขียนบล็อกเสียตลอดหรอกนะ ฉันยังต้องสืบค้นข้อมูลเพื่อทำการบ้าน ทำงานกลุ่ม และงานอื่นๆ อีกเยอะ ฉันจึงไม่สามารถใช้เวลาทั้งหมดไปกับการเขียนบล็อกได้

 

6. การใช้อินเทอร์เน็ตทำให้ฉันเสียสายตามาก ถ้าหากฉันเอาแต่นั่งเขียนบล็อกทั้งวัน เป็นได้ว่าตาของฉันอาจจะระเบิดได้ เนื่องจากการเขียนเอ็นทรี่แต่ละหน้าใช้เวลานานมาก เพียงแค่เอ็นทรี่สั้นๆ ฉันก็ใช้เวลาไปเกือบชั่วโมง ยิ่งหน้ายาวๆ ฉันยังต้องใช้เวลาเป็นวันเลย ฉันจึงต้องงดเขียนบล็อกเป็นบางครั้ง เพื่อรักษาสายตาของฉันเอาไว้

 

7. เนื่องจากฉันยังเป็นนักเรียนอยู่ ฉันจึงมีเวลาว่างน้อยกว่าคนอื่นๆ ที่เขียนบล็อกอย่างสม่ำเสมอ ถึงวันละ 1-2 หน้า บางคนก็เรียนมหาวิทยาลัย ซึ่งเลือกวิชาและเวลาเรียนได้ บางคนก็จบการศึกษาแล้ว บางคนก็ทำงานแล้วแต่มีเวลาว่าง แต่ฉันเป็นนักเรียน เราเลือกเวลาว่างไม่ได้ ฉันไม่ใช่นักเรียนเกาหลีญี่ปุ่นที่เลิกบ่ายโมงบ่ายสองได้อีกต่อไปแล้ว

 

8. หัวสมองฉันหมุนติ้ว ไม่รู้จะหาอะไรมาเขียนให้ได้กำไรดี แต่โชคดีที่ฉันวางแผนไว้แล้วว่าจะเขียนอะไร ตอนนี้ฉันมีคิวเขียนริวิวเกาหลี และทำธีมแฮร์รี่ พอตเตอร์ ฉันไม่รู้จะทำอะไรก่อนดี มันกระชั้นชิดมาก ฉันทนรับไม่ได้ ><

 

9. บล็อกของฉันยังไม่เป็นที่รู้จักนัก บล็อกมันมันค่อนข้างโหลและชื่อบล็อกก็ตั้งได้ไม่ดี ส่วนใหญ่เขียนไปแล้วได้เสียงตอบรับไม่ค่อยดีหรอก ถึงเลือกสรรมาดีเท่าไร ถึงต้นไม้จะสูงเทียมฟ้า แต่ถ้าไม่มีใครรดน้ำ ให้ดอกไม้เบ่งบานและหมุนติ้ว ก็ไม่มีประโยชน์มากนักที่จะเขียน (แต่ก็จะขยันเขียนต่อไปนะ!)

 

10. ฉันไม่ใช้นักเขียนตัวยง ฉันก็ต้องการมีอิสระในวันเสาร์-อาทิตย์บ้าง ฉันก็อยากดูหนังฟังเพลงกับเขาบ้างเหมือนกันนะ!

 

เพราะฉะนั้น อย่าว่าฉันเลยนะ...

 

 

Comment

Comment:

Tweet